Mostrando entradas con la etiqueta PADEL. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta PADEL. Mostrar todas las entradas

lunes, 26 de marzo de 2012

O gasto calórico no pádel

Unha fórmula sinxela permítenos saber cantas calorías consumimos practicando padel:

En pachangas: 0´032 x (o seu peso en Kgs. X 2´2) x total de minutos practicados
Así unha muller de 65 kgs. Que xogue durante unha hora e media a ritmo suave gastará: 411,84

En competición: 0´042 x (o seu peso en kgs. X 2.2) x total de minutos practicados
Para a mesma muller do exemplo anterior, o consumo será de 540,54 calorías

Para un home de 80 kgs., o consumo logo de hora e media sería de 506,70 calorías xogando suave-medio e de 665,10 se xoga con intensidade.

Por tanto non nos levemos a engano. Se tomamos moita bebida enerxética ao xogarmos e despois, froito do baixón dos postpartidos, comemos en pratos ben grandes e cheos, será difícil que este deporte manteña o peso tan contido como o ciclismo, a carreira a pe ou o remo.

¡Qué boa nova o triunfo do Canabal B masculino! Áos do A e ás rapazas, moitos ánimos.

martes, 6 de septiembre de 2011

A POSICIÓN NA PISTA: UNHA CUESTIÓN DE FILOSOFÍA VITAL

Unha boa defensa para propiciar o mellor ataque, ausencia de dúbidas, aproveitamentos das fortalezas propias e das debilidades alleas... A teoría é doada de lembrar, mais non tanto de interiorizar. A actitude mental de estar disposto a gañar apoiase sempre en cuestións máis fondas:
–Confianza nas propias forzas
–Carácter
–Valores
–Filosofía vital
–Capacidade de toma de decisións
–Anticipación
–Visualización...

Quedarse a medio camiño entre o repregue para armar a defensa e lanzar o ataque en situación de vantaxe ten un efecto sempre negativo. A zona vermella no campo e a zona de perigo tamén na mente: aquela que reflicte os medos, os demos íntimos, o peso do pasado freando o dereito e a capacidade para superar os listóns que nos temos imposto nas nosas vidas,
¡Que fácil resulta todo visto desde a barreira!



 ¡ Deportes para ricos!   O outro día espétame un compañeiro da Facultade ao que non vía dende hai corenta anos: ¡Carallo, meu, así que agor...