PÁDEL EN TEMPO DE CRISE

As expectativas son de que o paro aínda vai seguir medrando ate o vintesete e medio por cento para tocar fondo no dous mil trece, e logo iniciar unha lenta ¿? recuperación a partires de 2014.
É un feito que moitos do afeccionados ao pádel tiveron que recortar drásticamente o número de sesións para priorizar as partidas máis elementais, destinadas á vivenda, alimentación, educación dos fillos, etc. Logo hai que pensar en canto presuposto podemos gastar en aluguer de pistas ao mes e buscar a mellor fórmula para convertilo nun nº de prácticas razoable. Así, para un presuposto reducido, de por exemplo 30 euros/mes, a opción máis interesante pasaría por buscar un club no area metropolitana, canto máis preto mellor, que ofreza ben un sistema de bonus ben a través dunha cota de abonado a posibilidade de abaratar moito o importe por hora. Esta última opción é a máis aconsellable sobre todo se xoga toda a familia. Por último algunhas recomendacións para que o diñeiro non se esfume lentamente:
Levar a botella de auga da casa, e mellor aínda se é da billa, filtrada cunha xerra Brita (custo por litro: 4 cts.).
Elección do material: hai magníficas zapatillas e palas de tempadas anteriores moi rebaixadas. As primeiras abonda con que sexan estables e teñan moi boa amortiguación. En canto ás palas, seica toleamos ou que? Temos unha morea delas para probar entre as que teñen os compañeiros para non ter que dar paus de cego e andar a cambiar cada vez que sentimos falar dun modelo novo que atesoura tecnoloxía herdada da NASA o o carallo vintecinco. O avance só estriba na tutorización e no grao de motivación. E ¡ollo!: non son mellores as clases máis caras. Hai profesores honrados moi eficaces pero sen moita sona porque non se promocionan desde a faceta de xogadores. Profesores moi formados, con experiencia e mestría que ademais personalizan as clases. Son a antítese deses outros profesores estrela que semellan interpretar as clases como unha oportunidade para amosar as súas destrezas na volea e manteñen aos alumnos case que toda a hora no fondo da pista desorientados e en loita coas súas discapacidades en vez de explotar as súas capacidades. Agora ben, o que pague 400 euros ao mes porque lle conten contos chineses e para poder presumir de que recibe clases de Fulanito ou Menganito, pois problema del e un “hurra” polo vendedor de fume. O peor é que ao mesmo tempo chóranlle a merenda aos cativos ou escatiman nun seguro deportivo.

¡E as palas! Para a meirande parte de xogadores de club investir 240 euros e unha boutade. Hainas coas mesmas prestacións por 70.
Ben, os seres humanos sómosche así de vaidosos. Logo, para lavar a conciencia despois de gastar 1.500 euros ao ano por interpretar o deporte como unha boutique e unha pasarela á estimación social se donan parte das recadacións dos torneos a causas solidarias. ¿? Non sería mellor facerse socio co que se aforrara na práctica desmesurada no fondo e nas formas?
Como non atopar semellanzas cos rastrillos de Nadal organizados polas Pititas e as marquesas de Pitiminí para recadar catro cadelas e logo volver ás súas mansións a pifar viúva de Clicquot sen remordementos para brindar polo éxito da mesa petitoria?
Que non, home, que non. O deporte é o deporte, federado ou popular, e os convencionalismos sociais son outra cousa... son o teatro do mundo.

O PÁDEL COMO ESCOLA DE VALORES

O pádel non é só unha actividade deportiva. Aglutina unha serie de valores que o converten nun depósito de ingredientes beneficiosos na vida do practicante:
1)Fomento do contacto social
2)Relativización das “derrotas”.
3)Valoración da superación persoal.
4)Confraternización a partir da conveniencia de pórse no lugar do outro.
5)Agudización do “sexto sentido”: a intuición como suma das experiencias pasadas para mellor analizar o presente.
6)O pádel afina os reflexos: hai que analizar e tomar decisións no menor tempo posible.
7)Condiciona rutinas de vida sana e coidado do corpo para dar o mellor de un mesmo.
8)Favorece a focalización no presente, a atención no “aquí” e “agora”.
9)Fomenta o pensamento positivo, a propiocepción, coa bagaxe de puntos positivos e fraquezas.
10)Incrementa a obxectividade na análise das capacidades de seu.
11)Outorga oportunidades de transformación persoal, superando determinismos e limitacións.
12)Establece elementos de aparente sorpresa que non o son de certo, pois obedecen a un traballo cotián ou á configuración ao longo do tempo dun grao de intelixencia, coordinación, sentido da estética, capacidade e sufrimento, de concentración que axudan a ir de “tapados” a seres humildes capaces de funcionar a unha altura superlativa en momentos chave.
13)Concede liberdade, iguala en oportunidades, illa do entorno, fai humildes aos soberbios e orgullosos aos humildes.
14)Ensina que para medrar no pádel é decisivo ser sensible ao entorno, captar a realidade, percibir que arredor de nós hai vida máis alá e que esa vida é ben heteroxénea, e nós temos moito que interactuar para que o mundo sexa un lugar máis habitable.

Por todo iso e por moito máis O PADEL É UNHA ESCOLA DA VIDA.

UNHA CUESTIÓN DE CONCENTRACIÓN

Un factor diferencial que distingue aos grandes competidores é a súa capacidade de concentración. Atención, atención, atención son as tres normas básicas que segundo Swammi Vishnudevananda son precisas para acadar grados superiores de realización persoal.
No pádel a focalización é precisa tanto nos aspectos técnicos como nos tácticos. Empézase por non perder de vista a pelota, atender á composición xestual, fixarse na propia posición na cancha e na dos demais protagonistas: compañeiro e adversario, atender ao vento, a lonxitude da herba, á altura do bote, ás sensacións coa pala, á actitude dos actantes, os seus cambios de humor a respecto do resultado... atención para percibir as fortalezas e as debilidades, identificar as oportunidades. Atención para xogar por anticipación e non só como reacción; para, dese xeito, marcar o ritmo do partido. Atención para seleccionar o golpe, a empuñadura, o lugar onde dirixir o golpe. E tamén para marcar os espazos de pausa, a mímica, a exteriorización dos humores.
Unha vez xoguei un partido cun compañeiro zurdo e durante todo o encontro non fixeron outra cousa que xogarlle á súa dereita, por certo moi solvente. Ao rematar o partido e xa nos comentarios loubaron o ben que defendía as pelotas ao seu revés ¿? Non se decataran de que era zurdo.
Para rematar, agora no verán, co suor, moitos xogadores desconcéntranse porque non treman ben do grip, aínda que sexa novo. Para solucionalo non hai mellor cousa que anelar os dedos co esparadrapo de tela branca marca leader price (Gadis), que permite agarrar o puño como unha lapa. Un rolo abonda para unha chea de usos.